News
Photos
Articles
Components
Applications
Kleinkunst

Kleinkunst: Het land van het zwarte goud

Het land van het zwarte goud (Benny Neyman)

Het land van de zwarte grond M'n land, m'n geboortegrond De grond waar ik zo van hou Het land van het zwarte goud Ons huis stond in een rij, precies dezelfde ramen In allemaal dezelfde straten En kwam m'n vader thuis met zwartomrande ogen Dan viel ie in een stoel, gebroken We waren toen niet rijk, maar zeker ook niet arm Dankzij pa zijn sterke armen In die donkere mijn, heel diep ondergronds Verdiende hij zijn brood voor ons refr. Ik had een fijne jeugd, wij speelden in het koren En pa stond in de grond te boren M'n moeder deed de was of stond voor ons te koken Wij stiekum bij de school te roken Nog zie ik z'n gezicht, zo zwart als zwarte piet De Sunlightzeep die hielp hem niet Hij werkte ondergronds, maar bovenal door hem Ben ik geworden wie ik ben refr. De mijn, het zwarte goud, het bikkelharde leven Hij heeft er alles voor gegeven Een lijf vol reumathiek, dat hield ie ervan over En longen vol met silicose Wie stookt er nog carboon, we boren nu naar gas Maar bij vertelt hoe 't vroeger was Hij hield van zijn beroep, m'n naam heb ik van hem Die ik zoveel verschuldigd ben refr. De grond waar ik zo van hou Het land van het zwarte goud